Kryzys klimatyczny, lęk i sprawczość. Jak rozmawiać o przyszłości, kiedy nic już nie jest pewne? Czy da się rozmawiać o kryzysie klimatycznym bez popadania w bezradność? Jak nie zgubić nadziei w świecie, który staje się coraz mniej przewidywalny? I jak wspierać młode osoby, które coraz częściej czują, że muszą walczyć o swoją przyszłość i podstawowe zasoby, takie jak czysta woda czy powietrze? W specjalnym odcinku podcastu „Za moich czasów”, przygotowanym przez projekt MŁODE GŁOWY razem z partnerem Fundacją Veolia Polska, Joanna Flis rozmawia z osobami, które z różnych perspektyw przyglądają się zmianom klimatu i ich wpływowi na nasze życie.
W odcinku udział wzięli:
Paulina Górska – dziennikarka ekologiczna,
dr Marzena Cypryańska-Nezlek – psycholożka społeczna, SWPS
Wiktoria Jędroszkowiak – działaczka społeczna, Fundacja Jutropol
Franciszek Niemczewski – aktywista klimatyczny, Fundacja Zapłon
Kryzys klimatyczny przestaje być abstrakcją. To nie tylko prognozy i raporty, ale realne doświadczenia młodych: lęk, przeciążenie informacjami i poczucie utraty kontroli nad przyszłością.
Jak mówi Wiktoria Jędroszkowiak, to nie jest już tylko myślenie o tym, co będzie kiedyś:
„To jest lęk przed tym, że gdy moja mama będzie miała 70 lat, będzie miała gorsze warunki do życia niż miałaby, gdyby kryzysu klimatycznego nie było.”
Rosnąca wiedza o zmianach klimatu nie zawsze prowadzi do działania. Często wywołuje poczucie przeciążenia i bezsilności, szczególnie u młodych ludzi, którzy dopiero wchodzą w dorosłość. Franciszek Niemczewski mówi o tym wprost:
„Mam 20 lat i raczej nie wierzę, że uda się zatrzymać katastrofę klimatyczną. Ale i tak muszę działać, żeby łagodzić jej skutki.”
To napięcie, między brakiem wiary w pełne rozwiązanie a potrzebą działania, jest jednym z najważniejszych doświadczeń młodego pokolenia, ale doświadczają go także osoby dojrzałe:
„To przekonanie, że są świetne rozwiązania, które pomogą nam utrzymać zdrowie, osiągnąć szczęście i spełnienie, i że to tylko od nas zależy, czy z tych rozwiązań skorzystamy, jest bardzo obciążającym doświadczeniem” – podkreśla prowadząca Joanna Flis.
W świecie nadmiaru informacji coraz trudniej odróżnić rzetelną wiedzę od marketingu i pozorów działania. Szczególnie widoczne jest to w komunikacji firm i marek.
Jak podkreśla Paulina Górska:
„Najwięcej greenwashingu widzę w działaniach dużych firm, coś nazywa się ekologicznym, ale często nie stoją za tym żadne dane ani realne działania.”
To właśnie ten chaos – między faktami, dezinformacją i „ekościemą” – sprawia, że wiele osób nie wie, komu ufać i co naprawdę ma sens.
„Po latach działań przyszedł moment, kiedy powiedziałam: my wyginiemy” – mówi dr Marzena Cypryańska-Nezlek.
To zdanie nie jest jednak końcem tej historii, a raczej punktem zwrotnym. Bo zaraz za nim pojawia się pytanie: co zrobić z tą świadomością? Nasi goście podkreślają, że jako społeczeństwo nie jesteśmy bezradni, wręcz przeciwnie – nawet w obliczu ogromnych wyzwań możliwe jest działanie, które ma znaczenie.
Ten odcinek podcastu to opowieść o przechodzeniu od lęku do działania. O tym, że nie wszystko zależy od jednostki, ale każdy może znaleźć swój obszar wpływu: społecznie, systemowo, a najlepiej – lokalnie.
To także ważna lekcja dla dorosłych: młodzi ludzie nie potrzebują dziś tylko wiedzy o klimacie, potrzebują wsparcia w radzeniu sobie z emocjami, wysłuchania i sprawczości.
Posłuchaj odcinka i zobacz, jak rozmawiać o przyszłości – nawet wtedy, gdy nie mamy pewności, jaka ona będzie.
Partnerem odcinka specjalnego podcastu jest Fundacja Veolia Polska.
